Cefakar, vefakar, biricik anneciğime ithafen...
Sığınacak Çatım
Dünyaları tutup da versem hükmüne!
Bir tekmem için bedel olur mu, anne?
Yüreğinde mânâyı bulur her nesne.
Benim gayem, olmak rızanda bir özne.
Eksik olmaz dilinden dua; rahmettir.
Öpülür ayağının altı; cennettir.
Bir tebessümün bana ne büyük ecir.
Çatma kaşını, gör kusurumu hakir.
Ruhundadır Anadolu'nun irfanı.
Kucak dolusu sevgin sarar her yanı.
Var kulağımda çınlayan tek bir tını:
Ağzından dökülen duadır, hep aynı.
Yağmura benzetirim alın terini;
Sağnak sağnak yağar, yeşertir evini.
Hâl böyleyken kırar anneyi her fânî.
"Öf" dememeli; oysa Nas buna mâni.
Anacığım benim, canım anacığım,
Haddim midir, bilmem; ben senden razıyım.
Kılınmış rızan ki ahirette affım.
Gönlündedir benim sığınacak çatım.
Enes Özdemir
"Ana gibi yar olmaz." der büyüklerimiz. Nitekim haklıdırlar. Seni kendi canından öteye koyan, kendi dünyasını geri plana atıp evlatlarını düşünen annelerdir. Sen hasta olunca onun gözüne uyku girmez. Canın sıkkın olduğunda en çok annenin canı sıkılır. Velhasıl kelam anneler, babalar bu dünyada bir insan için takdir edilmiş en güzel, en büyük nimetlerden biridir. Rabbim evvela analarımızı ve babalarımı bizim başımızdan sağlıktan, sıhhatten, huzur ve afiyetten ayırmasın. Rabbim ümmetin analarına nusretiyle yardım eylesin.
maşaAllah çok güzel